Gebeden en bezinningsteksten (vasten)

Twee kommen water in de Goede Week

************

Uit het archief schoolpastoraal een reeks gebeden en bezinningen voor de vasten:
Wij hebben dringend nodig
Wie uitkijkt naar een andere wereld

Veertig dagen met die vreemde man naar Emmaüs
Vastengebed
Vasten

Al die mooie beloften

************

Uit het archief schoolpastoraal: Paasteksten

************

op-weg-naar-pasen-gebeden-en-gedichten uit de Diocesane Mededelingen 2003-2012 (Bellinda Staelens)

************

Invitation to prayer

Gebet und Fasten

Fastenbrevier

************

Goede Week

HIJ

Veertig dagen
veertig nachten,
dit is heel zijn leven,
was een woestijn:
dagelijks overduidelijk
wat mensen bezielt,
dagelijks tasten
naar de wil van God.

Een allesdurver
moest Hij zijn:
onkwetsbaar,
zichtbaar door engelen
op handen gedragen, –

een alleskunner
moest Hij zijn:
onovertroffen,
in staat om van stenen
brood te maken, –

een almachtige
moest Hij zijn:
onoverwinnelijk,
op wie zelfs de dood
geen vat zou hebben.

Telkens opnieuw
ook door zijn vrienden
hierom gevraagd,
riep Hij tenslotte
geërgerd uit:
dwing Mij niet
naar de kleine wensen
van de mensen;
ga weg, satan,
God is anders

WIJ

Reclame en mode
klinkende leuzen
opgepoetste schittering
verplichten mij.

De sterren van de buis
jongens die het maken
helden van het witte doek
als heiligen vereerd en aanbeden, –
ik vergaap me.

Dat hele kluwen
van de succesformule,
dat verwachtingspatroon
bedacht en opgelegd
door een centenbestel
zegt mij
wie en wat
ik behoor te zijn.

Soms weet ik het zeker:
het is niet waar,
een mens is anders.

HIJ TENSLOTTE

De laatste avond
met een bang vermoeden
samen aan tafel
beleefden zijn vrienden
de schrik van hun leven:

Het is voor het laatst
dat ik met jullie
eet en drink, –
tot dan
bij de Vader.

Het hartgrondige protest
– toen nog –
bij monde van Petrus:

dat nooit,
dat zal jou
niet overkomen!

en Hij:
ga weg, satan;
een mens gaat heen
zoals is bepaald.

Peer Verhoeven

************

‘Naam die zin is van ons leven’ van Carlos Desoete is opnieuw uitgegeven en verkrijgbaar in de Chirowinkels ‘De Banier’.

************

Veel inspiratie is te vinden in de Diocesane Mededelingen Schoolpastoraal (met dank aan Bellinda) van de voorbije jaren:
Op weg naar Pasen

************

God?

JHWH is jouw Naam
JHWH, stilte waarin de stappen
klinken van tirannen die vertrekken.
JHWH:
een gat in muurvaste situaties,
een gat in de muur van de sterksten

Jij,
Jij wil niet – met luid gedruis –
over wapens gesprenkeld worden,
op munten geslagen, op markten verhandeld.
‘Gott-mit-uns’ is niet jouw Naam.

Jij,
Jij wil niet – met vroom gepraat –
in oorlogen dienen,
geen ‘vrije’en andere markten zegenen.
‘In Go we trust’ is Jou een gruwel.

Jij, JHWH,
geladen Stilte,
Jij openbaart je in mensen en in groepen
die muren in beweging brengen.
Jij-zal-er-zijn
waar slaven zichzelf bevrijden,
waar slaven hun onderdrukkers verlossen
van hun goden-met-hen.

JHWH,
tedere Stilte is jouw Naam.

Luc Vankrunkelsven

Uit: ”Het bidt in mij – gebeden zonder ‘Heer” (1992). (www.dagvlinders.net)

************

Tussen intocht en lijden
Wie zal ik zijn?
Wie Hij was

************

Pasen: het nieuwe licht ontsteken:

Les 4 bougies
Les quatre bougies brûlaient lentement.
L’ambiance était tellement silencieuse
qu’on pouvait entendre leur conversation.La première dit :
” Je suis la Paix !
Cependant personne
n’arrive à me maintenir allumée.
Je crois que je vais m’éteindre.”
Sa flamme diminua rapidement,
et elle s’éteignit complètement.La deuxième dit :
” Je suis la Foi !
Dorénavant je ne suis plus indispensable,
cela n’a pas de sens
que je reste allumée plus longtemps.”
Quand elle eut fini de parler,
une brise souffla sur elle et l’éteignit.Triste, la troisième bougie se manifesta à son tour :
” Je suis l’Amour !
Je n’ai pas de force pour rester allumée.
Les personnes me laissent de côté et
ne comprennent pas mon importance.
Elles oublient même d’aimer ceux
qui sont proches d’eux.”
Et, sans plus attendre, elle s’éteignit.Soudain… un enfant entre
et voit les trois bougies éteintes.
” Pourquoi êtes-vous éteintes ?
Vous deviez être allumées jusqu’à la fin”
En disant cela, l’enfant commença à pleurer.Alors, la quatrième bougie parla :
” N’aie pas peur, tant que j’ai ma flamme
nous pourrons allumer les autres bougies,
je suis l’Espérance ! ”Avec des yeux brillants,
l’enfant prit la bougie de l’Espérance…
et alluma les autres.Que l’Espérance ne s’éteigne jamais
en nos coeurs et que chacun de nous
puisse être l’outil nécessaire pour maintenir
l’Espérance, la Foi, la Paix et l’Amour !

www.prier.be

************

Je moet dit eens proberen:
op een dag in de week
sla je een maaltijd over.
Je eet dus niets,
je moet dus ook geen eten klaarmaken –
en de tijd die daardoor vrijkomt
besteed je aan iets
waarvan je al jaren zegt dat het belangrijk is
maar waarvoor je gewoon geen tijd had
of maakte:
de lang beloofde brief,
het steeds maar uitgestelde bezoekje,
een half uurtje stilte en gebed, …

Gegarandeerd,
je dag wordt anders.
De kringloop van eten en hebben,
en de vrees van nooit genoeg
wordt plots doorbroken,
er is ineens een zee van tijd
voor wat echt belangrijk is.
Je voelt je herleven.

En als na enkele uren
je maag begint te rommelen,
dan mag je je verbonden voelen
met hen die deze dag ook niet gegeten hebben,
maar daar niet voor konden kiezen.

Je moet het echt eens proberen.

Carlos Desoete, Naam die zin is van ons leven

************

Vastentijd is oefentijd

Is wakker worden na winterslaap
en je opengeeuwen
uit de beslotenheid van elk-voor-zich.
Is je ogen opentrekken
voor wat aan het gebeuren is
in het diepste van jezelf
en in de wereld om je heen,
en zicht krijgen
op het grote Licht
dat doorbreekt aan de horizon.

Is in voorjaarsstilte
je eigen grond omspiten
en klaarmaken voor een nieuwe lente,
en het zaad
van vrede en menswaardigheid
ontkiemen laten in je hart.

Vastentijd is trainingstijd:
hart en handen soepel maken
voor verbondenheid
met God en mensen;
vingeroefening
in solidariteit.

Dat en zoveel meer
is vastentijd:
de grote opwarming
om te herleven.

Carlos Desoete, Naam die zin is van ons leven

************

Vasten

De vasten is een uitgelezen tijd
om halt te houden
en het dwingend ritme van leven
of geleefd worden
te breken,
om vraagtekens te plaatsen
bij wat normale gang van zaken heet.

Uitgelezen tijd
om weer op zoek te gaan
naar zin en betekenis
van ons bezig zijn.
Om weer grond onder de voeten te krijgen,
vaste dragende grond om op te staan
en door te gaan,
geworteld in het oude visioen
dat zo diep in mensen zit:
goede schepping,
vredevolle wereld,
liefdevolle mens.

Uitgelezen tijd
om wat meer zicht te krirjgen
op de weg die wij te gaan hebben,
en stap voor stap
met velen samen
die weg ook gaan.

Uitgelezen tijd
om echt te leven,
misschien ook wel te her-leven
naar Pasen toe.
En ook daarna.

Carlos Desoete, Naam die zin is van ons leven

************

Bij het begin van de vasten

Als we nu eens ons leven zouden
vergelijken met een appel:
een appel met schil, vlees en klokhuis.

Dan zijn we de meeste tijd
bezig aan de schil,
de buitenkant.
Af en toe boren we wat dieper,
en dan zitten we bij het vlees:
de grote waarden
die ons werk en leven kracht en smaak geven.
Maar het klokhuis
wordt meestal weggegooid.
Men weet daar geen weg mee.

Nochtans is het precies
vanuit dit klokhuis
dat een appel zijn levenskracht put.
Voor ons leven
is het net dezelfde vraag:
wat is ons klokhuis?
Wat is de kern,
de ziel van ons leven?
Vanwaar halen wij
onze diepste kracht en inspiratie?

Carlos Desoete, Naam die zin is van ons leven

************

Heer,
geef ons een goede spijsvertering
en ook iets om te verteren.
Geef ons gezondheid van lichaam
en de wijsheid om ervoor te zorgen
zoals het hoort.

Geef onze ziel een beetje heiligheid
opdat wij nooit de droom
van goedheid verliezen.
Maak dat wij ons niet
door de zonde laten afschrikken
maar de middelen vinden
om de orde te herstellen.

Geef ons een geest
die zich nooit verveelt, die niet mort
en zich niet laat verleiden tot geklaag.

Laat niet toe dat wij
ons te veel bezighouden met onszelf.
Geef ons zin voor humor
en de genade om humor te verstaan,
opdat wij op aarde wat geluk kennen
en er geven aan anderen.

Thomas Morus
************
Zie ook de website van Thomas
************
Als het vuur gebrand heeft,
gezellig en hartverwarmend,
of verwoestend en meedogenloos…
dan blijft er altijd as over.
As als een herinnering aan wat gebeurd is.
As als een restant van de vreugde of de pijn.
En als die as droog blijft
dan is de kans groot dat de wind ze meeneemt,
soms kilometers ver.

Zo is as het beeld geworden
van de vergankelijkheid van het leven:
van de ervaring dat alles uiteindelijk ooit sterft of kapot gaat…
Op het eerste gezicht is dat geen aangename gedachte,
maar eerder een deprimerende boodschap,
die ons ertoe aanzet om krampachtig te genieten
om verkrampt vast te houden aan datgene
wat we straks kunnen verliezen.

Maar diezelfde as kan ook stilletjes zingen
van een warme belofte en een smeulende, nieuwe toekomst,
van nieuwe vruchtbaarheid,…
één vonkje is genoeg.

Daarom daagt ons geloof ons elk jaar weer uit,
om op aswoensdag een grijze grens te trekken,
een grens bij het begin van veertig dagen vasten.
Om bewust een aantal dingen te verbranden, achter te laten
en dan 40 dagen lang te oefenen in een leven zonder…

… een leven zonder wat ?
Vul het zelf maar in: iets wat je moeilijk kan loslaten
iets wat je leven tot een kleine of grote hel maakt,
iets wat je blijft doen, ook al voel je je’r niet goed bij,
iets waaraan je verslingerd en verslaafd bent…
Laten we het even stil maken…

uit: www.kerkembodegem.be

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s